Blog Archives

យុវ​ជន​កំពុង​ប្រើ​ប្រព័ន្ធ​អ៊ីនធឺណិត​ដើម្បី​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​សំឡេង​របស់​ពួក​គេ​ទៅ​កាន់​ពិភព​លោក​ទាំង​មូល


Image representing Facebook as depicted in Cru...

Image via CrunchBase

ស្រប​ពេល​ដែល​មនុស្ស​ភាគ​ច្រើន​អាច​ប្រើ​ប្រាស់​ប្រព័ន្ធ​អ៊ីនធឺណិត បាន​ដោយ​មិន​ចាំ​បាច់​មាន​ការ​លំបាក​ដូច​កាល​ពី​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​មុន ​យុវជន​កម្ពុជា​បាន​ចាប់​យក​ប្រព័ន្ធ​មួយ​នេះ​ដើម្បី​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​នូវ​ សំឡេង​របស់​ពួក​គេ​ទៅ​កាន់​ពិភព​លោក​។ ជាក់​ស្តែង​ដូច​ជា​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង​ទាក់​ទង​នឹង​ ព្រឹត្តិ​ការណ៍​រត់​ជាន់​គ្នា​នៅ​ស្ពាន​ពេជ្រ​ដែល​បណ្តាល​ឱ្យ​មនុស្ស​រាប់ ​រយ​នាក់​ស្លាប់​បាត់​បង់​ជីវិត​ និង​រាប់​រយ​នាក់​ផ្សេង​ទៀត​រង​របួស​។

បណ្តាញ​សង្គម​មួយ​ចំនួន​រួម​មាន ​Blog,​ Facebook​ និង​YouTube ​ត្រូវ​បាន​ប្រើ​ប្រាស់​ជា​មធ្យោបាយ​ក្នុង​ការ​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​ពត៌​មាន​ រូប​ភាព​ និង​ខ្សែ​វីដេអូ​ទាក់​ទង​នឹង​សោក​នាដកម្ម​មួយ​នេះ ​ហើយ​ជា​លទ្ធផល​អ្នក​ដែល​កំពុង​តែ​ប្រើ​ប្រាស់​បណ្តាញ​សង្គម​នៅ​ពេល​នោះ អាច​ទទួល​បាន​នូវ​ព័ត៌​មាន​ពី​ហេតុការណ៍​នោះ​បាន​លឿន​ជាង​ប្រព័ន្ធ​ ផ្សព្វ​ផ្សាយ​ដទៃ​ទៀត​ដូច​ជា​វិទ្យុ ​និង​ទូរទស្សន៍​ជា  ដើម​។

ប្រសិន​បើ​អ្នក​បើក​ចូល​ក្នុង​គណនី Facebook ​របស់​អ្នក​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ​ ប្រាកដ​ណាស់​ថា​ ​អ្នក​នៅ​តែ​អាច​ឃើញ​មិត្ត​មួយ​ចំនួន​របស់​អ្នក​នៅ​តែ​បន្ត​ធ្វើ​ការ​ ពិភាក្សា​អំពី​ ព្រឹត្តិ​ការណ៍​ដែល​កើត​ឡើង​នៅ​លើ​ស្ពាន​កាល​ពី ថ្ងៃ​ទី​ ២២ ខែ​វិច្ឆិកា​នោះ។​ កញ្ញា​សេង​ សូលី​ដែត ​ជា​ជន​ជាតិ​ខ្មែរ​មួយ​រូប​ដែល​កំពុង​តែ​បន្ត​ការ​សិក្សា​ថ្នាក់​មហា​ វិទ្យាល័យ​នៅ​ប្រទេស​កូរ៉េ​ខាង​ត្បូង​ បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា នាង​បាន​ដឹង​ពី​សោកនា​ដកម្ម​នៅ​លើ​ស្ពាន​កោះ​ពេជ្រ​តាម​រយៈ Facebook។

នាង​មាន​ប្រសាសន៍​ថា​៖ «នៅ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​បើក​ចូល​ក្នុង​គណនេយ្យ​របស់​ខ្ញុំ​នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃ​កើត​ ហេតុ ​ខ្ញុំ​ឃើញ​មិត្ត​ភក្តិ​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​ការ​ជជែក​ពិភាក្សា​ពី​ឧបទ្ទវ​ ហេតុ​នេះ​តាំង​ពី​ពេល​ដែល​វា​ចាប់​ផ្តើម​កើត​ឡើង​ភ្លាម​ៗ​មក​ម្លេះ។​ កញ្ញា​បាន​បន្ត​ថា​ការ​ដឹង​ព័ត៌​មាន​ខ្លះ​ពី Facebook​ នេះ​ជំរុញ​ឱ្យ​នាង​បន្ត​ធ្វើ​ការ​ស្រាវ​ជ្រាវ​ និង​អាន​បន្ត​នូវ​អត្ថបទ​ដទៃ​ទៀត​ទាក់​ទង​នឹង​ព្រឹត្តិ​ការណ៍​នេះ​ដើម្បី​ ស្វែង​យល់​បន្ថែម​ពី​អ្វី​ដែល​កើត​ឡើង​ពិត​ប្រាកដ​ចំពោះ​ជាតិ​ខ្មែរ​។

កញ្ញា​សេង ​សូលីដែត​ ក៏​មិន​ខុស​គ្នា​ពី​ប្រជា​ពល​រដ្ឋ​ខ្មែរ​រាប់​រយ​នាក់​ផ្សេង​ទៀត​ដែរ​ ដែល​បាន​ផ្លាស់​ប្តូរ​រូប​របស់​នាង​នៅ​ក្នុង​Facebook​ ទៅ​ជា​ផ្ទាំង​ខ្មៅ​មួយ​ផ្ទាំង​ដែល​មាន​អក្សរ​ជា​ភាសា​អង់​គ្លេស​ពណ៌​ស​ មាន​ន័យ​ថា​ «ពួក​យើង​កាន់​ទុក្ខ​នៅ​ថ្ងៃ​២២​ វិច្ឆិកា​ ២០១០»​។ នាង​ផង​ដែរ​បាន​សរសេរ​នៅ​ក្នុង​ផ្ទាំង Facebook ​របស់​នាង​ជា​ភាសា​ខ្មែរ​មាន​ន័យ​ថា​៖«ក្នុង​នាម​ជា​កូន​ខ្មែរ​មួយ​រូប​ ខ្ញុំ​សូម​ចូល​រួម​រំលែក​ទុក្ខ​ចំពោះ​ជន​រង​គ្រោះ​ដែល​បាន​បាត់​បង់​ជីវិត​ នៅ​ក្នុង​សោក​នាដកម្ម​ដ៏​សែន​រន្ធត់​នេះ»។

លី ​ទី​ណេត​ ជា​ជន​ជាតិ​ខ្មែរ​ម្នាក់​ទៀត​ដែល​កំពុង​តែ​បន្ត​ការ​សិក្សា​ផ្នែក​សេដ្ឋ​ កិច្ច ​ជន​បទ​ និង​សង្គម​វិទ្យា ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​វៀត​ណាម​ បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា​គាត់​ទទួល​ព័ត៌មាន​ពី​ព្រឹតិ្ត​ការណ៍​ដ៏​សោក​សៅ​នេះ​តាម​រយៈ ​គេហ​ទំព័រ http://www.khmerlive.tv​ ដែល​បាន​ធ្វើ​ការ​ផ្សាយ​ផ្ទាល់​ក្នុង​រយៈ​ពេល​បី​ថ្ងៃ​នៃ​ព្រះ​រាជ​ពិធី​ បុណ្យ​អុំទូក​។​ បន្ទាប់​ពី​ទទួល​ដឹង​ព័ត៌​មាន​នេះ​លី ទីណេត​ក៏​បាន​ផ្លាស់​ប្តូរ​រូប​សម្គាល់​ខ្លួន​នៅ​ក្នុង​ Facebook ហើយ​ក៏​បាន​សសេរ​ជា​សារ​ខ្លី​ៗ​ទាក់​ទង​នឹង​ព្រឹត្តិ​ការណ៍​កោះ​ពេជ្រ​ដាក់​ នៅ ​លើ​ផ្ទាំង Facebook ​របស់​គាត់​ផង​ដែរ​។

លី ទី​ណេត បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា​៖ «ខ្ញុំ​ធ្វើ​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​រូប​ភាព​ក៏​ដូច​ជា​សរសេរ​អ្វី​ផ្សេង​ៗ​ទាំង​ នេះ​ គឺ​ចង់​ចូល​រួម​រំលែក​ទុក្ខ​ជា​មួយ​នឹង​ក្រុម​គ្រួសារ​ជន​រង​គ្រោះ ​នឹង​ដើម្បី​បង្ហាញ​ថា​ប្រជាជន​ខ្មែរ​តែង​តែ​ចេះ​ជួយ​គ្នា ​និង​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ចំពោះ​គ្នា​នៅ​ពេល​ដែល​មាន​រឿង​ហេតុ​អាក្រក់​កើត​ ឡើង​ម្តង​ៗ»។

ក្រៅពី ​Facebook ​អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា​អាច​រក​ឃើញ​អត្ថបទ​ជា​ច្រើន ត្រូវ​បាន​សរសេរ​ឡើង​ដោយ​ជន​ជាតិ​ខ្មែរ​ និង​បង្ហាញ​នៅ​លើ​ប្លុក​ផ្ទាល់​ខ្លួន​របស់​ពួក​គេ​ក្នុង​ទម្រង់​ផ្សេង​ៗ​ គ្នា។​ ចំពោះ​អ្នក​មួយ​ចំនួន​ ពួក​គេ​គ្រាន់​តែ​អាន​ព័ត៌​មាន​ដែល​ធ្វើ​ការ​ចុះ​ផ្សាយ​តាម​រយៈ​ស្ថាប័ន​ពត៌ ​ មាន​ផ្សេង​ៗ​រួច​ធ្វើ​ការ​សង្ខេប​ព័ត៌មាន​ទាំង​នោះ​សម្រាប់​ដាក់​ក្នុង ប្លុក​របស់​ពួក​គេ​តែ​ម្តង។​ ចំណែក​អ្នក​ខ្លះ​បាន​ព្យាយាម​បង្ហាញ​នូវ​ទស្សនៈ​ ក៏​ដូច​ជា​ការ​ប៉ាន់​ស្មាន​ទៅ​លើ​អ្វី​ដែល​បាន​កើត​ឡើង​ចំពោះ​ព្រឹត្តិ​ ការណ៍​នេះ។

ម៉ៅ ​ពិសិដ្ឋ​ ជា​ម្ចាស់​ប្លុក​ឈ្មោះ ​កំណត់​ហេតុ​ពិសិដ្ឋ​ (http://mpsinfor.wordpress.com ) ហើយ​លោក​បាន​សរសេរ​អត្ថបទ​ចំនួន​ពីរ​ផ្សេង​ៗ​គ្នា​ទាក់​ទង​នឹង​ ព្រឹត្តិ​ការណ៍​កើត​ឡើង​នៅ​កោះ​ពេជ្រ។ ​ម៉ៅ ​ពិសិដ្ឋ ​បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា​គាត់​ចូល​ចិត្ត​សរសេរ​ប្លុក​ដោយ​សារ​តែ ប្លុក​ចំពោះ​គាត់​គឺ​សម្រាប់​ជា​កំណត់​ហេតុ​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ផង ​និង​អាច​មាន​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ដែល​បាន​អាន​ផង​ដែរ​។ នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​ទាំង​ពីរ​របស់​គាត់ ​ម៉ៅ ​ពិសិដ្ឋ ​បញ្ចេញ​នូវ​ទស្សន​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ដើម្បី​បង្ហាញ​នូវ​ការ​បារម្ភ ​និង​ដើម្បី​ជួយ​ឱ្យ​អ្នក​ដែល​បាន​អាន​គិត​ឡើង​វិញ​នូវ​រាល់​ពាក្យ​ចចាម​ អារាម ​ផ្សេង​ៗ​ដែល​ទាក់​ទង​នឹង​សោកនា​ដកម្ម។

ម៉ៅ ​ពិសិដ្ឋ​មាន​ប្រសាសន៍​ថា​៖ «ខ្ញុំ​គិត​ថា​អ្វី​ដែល​បាន​កើត​ឡើង​នៅ​កោះ​ពេជ្រ​មិន​មែន​ជា​រឿង​ធម្មតា​ នោះទេ ​ ព្រោះ​មនុស្ស​ម្នា​នៅ​តែ​បន្ត​កាន់​ទុក្ខ​ចំពោះ​អ្នក​ដែល​បាន​ស្លាប់​បាត់​ បង់​ជីវិត​»។ លោក​បន្ត​ថា​គាត់​មិន​ចង់​ឱ្យ​អ្នក​ដែល​នៅ​រស់​រាន​មាន​ជីវិត​កាន់​តែ​មាន​ ការ​ភ័យ​ខ្លាច​ជា​មួយ​នឹង​ពាក្យ​ចចាម​អារាម​ផ្សេង​ៗ​នោះ​ទេ​ ហេតុ​នេះ​ទើប​គាត់​សរសេរ​ទាក់​ទង​ពី​កត្តា​ទាំង​អស់​នេះ​ដាក់ ក្នុង​ប្លុក​របស់​គាត់។ អត្ថបទ​ភាគ​ច្រើន​របស់ ​ម៉ៅ ​ពិសិដ្ឋ ​ត្រូវ​បាន​សរសេរ​ជា​ភាសា​អង់គ្លេស ​ប៉ុន្តែ​សម្រាប់​រឿង​ទាំង​ពីរ​នេះ​ត្រូវ​បាន​សរសេ​រជា​ភាសារ​ខ្មែរ​ដោយ​មាន ​បក​ប្រែ​ជា​ភាសា​អង់គ្លេស​នៅ​ពី​ខាង​ក្រោម។

ម៉ៅ ​ពិសិដ្ឋ​បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា​៖ «ខ្ញុំ​ព្យាយាម​សរសេរ​រឿង​ទាំង​នេះ​ជា​ពីរ​ភាសា ​គឺ​ដើម្បី​ឱ្យ​អ្នក​ទស្សនា​ទាំង​ជន​បរទេស​ ទាំង​ជន​ជាតិ​ខ្មែរ​អាច​អាន​បាន។​ បុរស​អាយុ ​២៦​ឆ្នាំ​រូប​នេះ​បាន​បន្ត​ថា ​ចំពោះ​អ្នក​ដែល​មិន​មាន​ពុម្ព​អក្សរ​យូនី​កូដ ​ពួក​គាត់​ក៏​អាច​អាន​ជា​ភាសា​អង់​គ្លេស​បាន​ដែរ​។

ទាក់​ទងនឹ​ង​ការ​ដែល​ថា​តើ អត្ថ​បទ​ទាំង​អស់​នេះ​នឹង​ត្រូវ​បាន ផ្សព្វ​ផ្សាយ​ទៅ​ដល់​អ្នក​ទស្សនា បាន​ច្រើន​ប៉ុណ្ណា​នោះ ​ម៉ៅ ​ពិសិដ្ឋ​ បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា​គាត់​មិន​ធានា​ថា​វា​អាច​ទៅ​ដល់​មនុស្ស​ច្រើន​នោះ​ទេ​ តែ​បើ​តាម​ស្ថិតិ​ក្នុង​ប្លុក​របស់​គាត់​បញ្ជាក់​ថា​វា​បាន​ទៅ​ដល់​មនុស្ស ច្រើន​គួរ​សម​ដែរ​  ហើយ​បើ​យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ក៏​ពាក់​កណ្តាល​នៃ ​មិត្ត​ភក្តិ​របស់​គាត់​ជាង​៧០០​នាក់​នៅ​ក្នុង​Facebook​ បាន​អាន​អំពី​វា​ដែរ​ ព្រោះ តែ​គាត់​បាន​ចែក​រំលែក​វា​នៅ​ក្នុង​ ​Facebook ផង​ដែរ។

បើ​ទោះ​បី​ជា​ព័ត៌​មាន​ដែល​ចេញ​មក​ពី​បណ្តាញ​សង្គម​ទាំង​អស់​នេះ​ត្រូវ​ បាន​ គេ​ចាត់​ទុក​ថា​ជា​ព័ត៌​មាន​ក្រៅ​ផ្លូវ​ការ​ដោយ​សារ​តែ​មិន​មាន​អ្នក​ត្រួត​ ពិនិត្យ​មុន​ពេល​បោះពុម្ព យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ក៏​វា​បាន​ផ្តល់​នូវ​​ព័ត៌​មាន​និង​សាវតា​នៃ​រឿង​ទៅ​ដល់​ អ្នក​ដែល​មិន​ទាន់​បាន​ដឹង​សោះ​ពី​ព្រឹត្តិ​ការណ៍​ណា​មួយ​នោះ​ដែរ៕

By: Dara Saoyuth
This article was published on Lift, Issue 47 published on December 02, 2010
You can also read the article on Phnom Penh Post website by CLICKING HERE
Related Articles
Advertisements

IdeaCamp Second Day (Nov 28, 2010): Afternoon Session


My friends and I are doing LIVE BLOGGING from IdeaCamp conference. Please click on the below link to see what’s happening here.

IdeaCamp 2nd Day afternoon session Live Blogging

IdeaCamp Second Day (Nov 28, 2010): Morning Session


My friends and I are doing LIVE BLOGGING from IdeaCamp conference. Please click on the below link to see what’s happening here.

IdeaCamp 2nd Day morning session Live Blogging

IdeaCamp First Day (Nov 27, 2010): Afternoon Session


I’m doing LIVE BLOGGING from IdeaCamp conference. Please click on the below link to see what’s happening here.

IdeaCamp Liveblogging

Saoyuth gives voice to BarCamp Phnom Penh 2010


Below is the article written by Tharum Bun from VOA news on BarCamp Phnom Penh 2010. I’ve also joint the two-day event and I was interviewed by him on the first day of the event. Cheers,

Technology is playing a much greater role in the lives and businesses of Cambodians. In response, some 800 tech enthusiasts gathered at a conference in September in an event that has grown steadily over the years.

The two-day event, called BarCamp, brought togehter experts and novices alike, who shared information on a range of topics, from information on applications for computers and mobile devices to access of human rights information.

“The social media of this Internet generation is modern and enables us to publicize information about human rights,” Chor Chanthida, a project officer for the Cambodian Center for Human Rights, told VOA Khmer at the conference. “Old media like radio, TV or print newspapers can be controlled by someone in power, or not aired or broadcast freely. But over the Internet, we can publish news for the public. So that’s the best means to advocacy and to post breaking news on human rights issues, in particular.”

This BarCamp was Cambodia’s third annual gathering, but it has seen a doubling in attendance since 2008. The idea, a free exchange of information, originated with tech fans in Palo Alto, Calif., in 2005 and has since become an international network of events.

“There are many participants and they are keen to share,” said Dara Saoyuth, a student at the Royal University of Phnom Penh. “Our break-out session rooms are not enough to accomodate them.”

Dara Saoyuth attended a session on time management, which, though short, was informative.

“What I’m impressed by is that the presenters are willing to share and are open,” he said. “They are experts, and they can actually make money offering training, but they want to share their skills with young people for free. And even though it’s free, they do their best to explain and help answer questions from the audience.”

Be Chantra, a lead organizer for this year’s BarCamp, said he hoped participants learned something new from presenters and more about Cambodia’s software industry.

You can also view the original post by CLICKING HERE
Written by Tharum Bun
%d bloggers like this: